من اگر روح پريشان دارم
من اگر غصه هزاران دارم
گله از بازي دوران دارم
دل گريان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم
در غمستان نفسگير، اگر
نفسم ميگيرد
آرزو در دل من
متولد نشده، مي ميرد
يا اگر دست زمان درازاي هر نفس
جان مرا ميگيرد
دل گريان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم
من اگر پشت خودم پنهانم
من اگر خسته ترين انسانم
به وفاي همه بي ايمانم
دل گريان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم

من اگر روح پريشان دارم
من اگر غصه هزاران دارم
گله از بازي دوران دارم
دل گريان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم
در غمستان نفسگير، اگر
نفسم ميگيرد
آرزو در دل من
متولد نشده، مي ميرد
يا اگر دست زمان درازاي هر نفس
جان مرا ميگيرد
دل گريان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم
من اگر پشت خودم پنهانم
من اگر خسته ترين انسانم
به وفاي همه بي ايمانم
دل گريان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم

چند روزیست حالم دیدنیست                  حاله من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم                     گاه بر حافظ تفعل می زنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت                        یک غزل امد که که حالم را گرفت

گفت:«ما ز یاران چشم یاری داشتیم       زین غلظ بود انچه می پنداشتیم

شبيه برگ پاييزي ، پس از تو قسمت بادم

                                         خداحافظ ، ولي هرگز نخواهي رفت از يادم

  خداحافظ ، و اين يعني در اندوه تو مي ميرم

                                         در اين تنهايي مطلق ، که مي بندد به زنجيرم

  و بي تو لحظه اي حتي دلم طاقت نمي آرد

                                        و برف نا اميدي بر سرم يکريز مي بارد

  چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگي هايم ؟

                                      چگونه مي روي با اينکه مي داني چه تنهايم ؟

  خداحافظ ، تو اي بانوي شب هاي غزل خواني

                                        خداحافظ ، به پايان آمد اين ديدار پنهاني

خداحافظ ، بدون تو گمان کردي که مي مانم

                                        خداحافظ ، بدون من يقين دارم که مي ماني !!

اگر سنگی را دوست داشته باشد سنگ می شود.

اگر هدفی را دوست داشته باشد به آن هدف تبدیل می شود.

اگر به فردی عشق بورزد آن فرد می شود.

و اگر به خدا عشق بورزد خدایی می شود.

اینک انتخاب با خود شماست...!

                                                                                         دکتر علی شریعتی

کسي به ما نشون نداد که انتهاي خط کجاست ؟
آهاي درختاي انار ! ديکته ي بي غلط کجاست ؟
چرا تو آسمونمون پرنده گوشه گير شده ؟
چرا نمي رسيم به هم ؟ چرا هميشه دير شده ؟
تو دفتر سکسکمون چن تا ترانه خاليه ؟
چن تا ترانه قصه ي ممتد بي خياليه ؟
چن تا صداي بد صدا سکوت رو فرياد مي زنه ؟
ذغال شام آخر و دستاي کي باد مي زنه ؟
تو غيبت حنجره ها ترانه سازيمون چيه ؟
يکي به من جواب بده ، آخر بازيمون چيه ؟

مرد شديدا منقلب شد ! چهار سال مراقبت. واقعا كه چه عشق قشنگي ! يك موجود كوچك با عشقي بزرگ ! عشقي كه براي زيستن و ادامه ي حيات، حتي در مقابله با مرگ همنوعش او را دچار هيچگونه كوتاهي نكرده بود !

اما براستي چه اتفاقي افتاده بود ؟ كه در يک قسمت تاريک آنهم بدون كوچكترين حرکت، يك مارمولک توانسته بمدت چهار سال در چنين موقعيتي زنده مانده !

چنين چيزي امکان ندارد و غير قابل تصور است. متحير از اين مساله کارش را تعطيل و مارمولک را مشاهده کرد.

در اين مدت چکار مي کرده ؟ چگونه و چي مي خورده ؟

همانطور که به مارمولک نگاه مي کرد يکدفعه مارمولکي ديگر، با غذايي در دهانش ظاهر شد !

اگه موجودي به اين کوچکي بتونه عشقی به اين بزرگي داشته باشه پس تصور کنيد ما تا چه حد مي تونيم عاشق همديگه باشيم و شايد هم بايد پايبندي رو از اين موجود درس بگيريم، البته اگر سعي کنيم خيلي بهتر از اينها مي تونيم چرا كه بايد به خود آييم و بخواهيم و بدانيم، ‏که انسان باشيم...